DutchEnglish

De goddelijke komedie

Niet meer dan een klein puntje was het. Een potloodstreep, een veeg op papier. Vrede op aarde, zonder dat iemand gevraagd had of de oorlog eindelijk was afgelopen. Al dagen zit ik ernaar te kijken. Kijken of het groeit. Of het meer kan worden dan een puntje, een potloodstreep, een veeg. Steeds kom ik tot de conclusie dat het niets meer zal worden dan wat het is. Het zal geen duizenden doden opleveren om een geluid te maken. Geen wolk worden die de zon verduisterd en de wereld in een eeuwigdurende hongerwinter stort. Ik zucht. Alles wat ik wil zal moeten wachten tot ik een manier gevonden heb om het puntje groter te maken dan het is.