DutchEnglish

Het moment tussen leven en doodgaan

Het begon allemaal met een poging om iets te zeggen over het Surrealistisch Manifest, wat in 1924 door André Breton de wereld in geslingerd werd. Hij leidde daarmee het begin van surrealisme in, het antwoord op een wereld waarbij de ratio regeerde over het onderbewuste. Niet dat ik recentelijk nog het manifest gelezen had. Of überhaupt enig manifest, omdat ik ergens een beetje wars ben van manifesten. Het idee dat je moet voldoen aan een serie regels, houden aan richtlijnen en volgen van woorden die door anderen zijn opgesteld gaat in mijn ogen tegen alles in wat het surrealisme voorstaat.

De dag dat alles mogelijk was en 1971 besmette

In vijf minuten was het gedaan. Vanaf het moment dat ze naakt op bed lag tot één van ons kreunend klaarkwam. Ik wil hierbij in het midden laten wie van ons het was, omdat er tegenwoordig al veel te veel oordelen zijn over de seksuele prestaties van het mannelijke deel van de maatschappij. Daarbij was vijf minuten ook niet meer dan we nodig hadden. Ik voel tot op heden nog de kleverige vloeistof over mijn been en buik lopen, iets wat ik bij nader inzien helemaal niet onprettig vond. Toch wil ik nog even terugkeren naar die dag, naar het moment na de daad.

De weg van ongeschoolden gaat niet over rozen en grintpaden

In een ver verleden, lang geleden, droomde ik ervan om naar de kunstacademie te gaan. Het tekenen, schilderen en maken van kunst was mijn grootste liefhebberij. Ik had naast de vele posters van bands ook reproducties van mijn favoriete schilderijen hangen. Veel werk van Salvador Dali, H.R. Giger en een beetje van René Margritte. In die dagen wist ik eigenlijk nog niet zoveel van de kunsten, alleen dat ik een voorliefde had voor het surrealistische en het magische werk dat deze mannen maakten